Katika jamii nyingi za Kiafrika, kuna msemo unaosema “huyu ni mtoto wetu” kuashiria uhusiano wa kijamii, kikabila au kihistoria. Kauli kama hii hutumiwa kuonyesha ukaribu na mshikamano. Hata hivyo, katika siasa, uhusiano wa damu, ukabila au kihisia haupaswi kuwa tiketi ya kuongoza. Hapa ndipo kauli kwamba Natembeya, Wetang’ula na Mudavadi ni watoto wetu lakini kwa siasa wakae bench ama waonee game kwa TV inapopata uzito wake.
Ni kweli kwamba Natembeya, Wetang’ula na Mudavadi wametoka katika jamii yetu na wamehudumu katika nyadhifa mbalimbali serikalini. Wamekuwa mawaziri, maseneta, wabunge na hata viongozi wakuu wa vyama vya kisiasa. Hata hivyo, swali kuu si wao ni wa kwetu, bali ni kama wanawakilisha mwelekeo mpya, matumaini mapya na suluhu za changamoto zinazowakabili wananchi kwa sasa.
Siasa ni kama mchezo wa ushindani. Sio kila mchezaji anayestahili kuwa uwanjani kila wakati. Wengine, licha ya uzoefu wao, hufika wakati wanapaswa kukaa bench ili kutoa nafasi kwa nguvu mpya, mawazo mapya na uongozi unaoendana na mahitaji ya kizazi cha sasa. Kukaa bench si adhabu, bali ni sehemu ya mchezo—na wakati mwingine, kuangalia game kwa TV humsaidia mtu kutafakari mchango wake bila presha ya uwanja.
Wananchi wamechoka na siasa za majina makubwa bila matokeo yanayoonekana. Wanataka maendeleo, uwajibikaji, ajira kwa vijana, gharama nafuu za maisha na uongozi unaogusa maisha ya kawaida ya mwananchi. Ikiwa viongozi waliokuwepo kwa miongo mingi hawajaweza kutimiza haya kikamilifu, basi ni haki ya wananchi kusema: “asante kwa mchango wenu, lakini sasa ni wakati wa wengine kujaribu.”
Kwa hiyo, kusema Natembeya, Wetang’ula na Mudavadi wakae bench kisiasa si chuki wala kukosa heshima. Ni kauli ya kidemokrasia inayosisitiza kwamba siasa si urithi wa kudumu, bali ni jukumu linalopaswa kupewa anayefaa kwa wakati husika. Mwisho wa siku, ushindi wa kweli si wa mtu binafsi, bali ni wa wananchi na taifa kwa ujumla.
