Kauli inayohusishwa na George Koimburi imeibua mjadala mpana kuhusu lugha, utambulisho wa kitaifa, na umoja wa Kenya. Pendekezo la kufanya Kikuyu kuwa lugha ya taifa na itumike bungeni, sambamba au hata badala ya Kiswahili, linagusa moja kwa moja hisia za watu katika nchi yenye utofauti mkubwa wa kikabila na kitamaduni.
Kenya ina historia ya kutumia Kiswahili kama lugha ya kitaifa kwa sababu ya uwezo wake wa kuunganisha makabila mbalimbali. Kiswahili, pamoja na English kama lugha rasmi, zimekuwa zikitumika katika taasisi za serikali, ikiwemo Bunge, ili kuhakikisha mawasiliano yanaeleweka kwa wananchi wengi iwezekanavyo.
Pendekezo la kuinua Kikuyu hadi hadhi ya lugha ya taifa linaweza kuonekana kama juhudi ya kukuza lugha za asili. Hata hivyo, hoja kwamba “kila Mkenya anaelewa Kikuyu” ni yenye utata mkubwa. Ukweli ni kwamba Kenya ina zaidi ya makabila 40, kila moja likiwa na lugha yake, na si wote wanaofahamu Kikuyu. Kauli kama hii inaweza kuchukuliwa na wengine kama kupuuza utofauti wa lugha na tamaduni uliopo nchini.
Kwa upande mwingine, mjadala huu unaweza kufungua milango ya mazungumzo muhimu kuhusu namna ya kulinda na kukuza lugha za kienyeji bila kuathiri mshikamano wa kitaifa. Lugha ni sehemu muhimu ya utambulisho wa jamii, lakini katika ngazi ya kitaifa, uchaguzi wa lugha unahitaji kuzingatia usawa, ujumuishi, na urahisi wa mawasiliano.
Katika mazingira ya kisiasa, hoja kama hizi mara nyingi huibua hisia kali kwa sababu zinagusa masuala ya utambulisho na usawa. Kinachobaki wazi ni kwamba maamuzi kuhusu lugha ya taifa yanapaswa kufanywa kwa uangalifu mkubwa, yakizingatia ukweli wa kijamii na lengo la kuimarisha umoja wa Wakenya wote, badala ya kuwatenganisha.
